Een andere Doornroosje

Toon Tellegen, de schrijver-dichter wiens grootvader eind 19e eeuw in Sint-Petersburg woonde, schreef een bijzonder gedicht over Doornroosje:

Doornroosje sliep.Doornroosje-2
Naast haar lag een brief:
‘Niet wakker kussen.
Onder geen voorwaarde.
Ook niet na honderd jaar.’

Wat zal ik doen? dacht de prins. Zal ik weggaan?
Of zal ik haar kussen en denken dat zij het niet zo bedoelt?
Ik ben zo moe, zo dodelijk vermoeid…

Doornroosje gluurde door haar wimpers.
Met de grootst mogelijke moeite haalde ze langzaam
en regelmatig adem.
Ze zag de deur dichtgaan,
hoorde de treden van de trap –
zo moe, zo pijnlijk vermoeid, elke stap –

en haar hart werd verscheurd.

Hoe had Tchaikovsky’s ballet eruit gezien als het zo was gegaan?

 

Advertenties

‘De dood van Pyotr Ilyich’ nu ook te koop in Utrecht.

Mijn roman is nu ook te koop bij de Literaire Boekhandel in Utrecht (Lijnmarkt 17). Ik ontmoette een boekverkoper van de Literaire Boekhandel vorige week achter een boekentafel bij het concert van het Utrecht String Quartet in Kuub . Zij gaven een Russisch programma over de salon van Belyayev, die ook in ‘De dood van Pyotr Ilyich’ een rol speelt. De boekverkoper was meteen bereid om een plek voor mijn boek in te ruimen. Aan het eind van de avond waren beide exemplaren verkocht! En nu ligt de roman ook in de Literaire Boekhandel. Geweldig!Literaire Boekhandel-Utrecht

Laatste nieuws: waarschijnlijk zal ook Broekmans & Van Poppel in Amsterdam ‘De dood van Pyotr Ilyich’ in de winkel leggen. Morgen meer…

Een prachtig avontuur

Dagboek-1887

Dagboek van Tchaikovsky uit 1887

Het schrijven van deze roman was een prachtig avontuur, met onverwachte wendingen in een verhaal dat voor een deel zichzelf schreef. Na zeven jaar was het af en met verwondering zag ik dat het een boek van deze omvang was geworden. Maar na voltooiing was het de vraag of er lezers voor zijn en of het boek ‘goed’ is, dat wil zeggen of het lezers mee kan tronen naar een tijd, een plaats, een mensenleven.

Op het nachtkastje

Als ik de reacties op het boek lees (zie lezersreacties) begrijp ik dat het meerdere lezers in elk geval mee heeft kunnen tronen. Dat vind ik een ontroerend aspect aan het schrijven van een roman: je mag een tijdje bij iemand op het nachtkastje liggen, een poosje meeleven en emoties uitwisselen. Een lezer geeft je vertrouwen, is bereid om het avontuur met je aan te gaan. Dank lezers dat jullie dat met mijn boek hebt aangedurfd.