Veel geluk en moed in 2016!

opendeur
Op de drempel van het nieuwe jaar schreef een lezeres het volgende:
“Mijn liefde voor lezen heeft alles te maken met de moed van schrijvers om alle deurtjes open te zetten om de lezers binnen te laten, die dan vervolgens rond mogen kijken, en zichzelf vergelijken / spiegelen / warmen (universele liefde) aan de gedachten van die schrijvers. Ook componisten horen wat mij betreft tot die moedige soort!

Heel veel dank voor een heel mooi boek! En heel veel geluk en moed in 2016!

Advertenties

Een boek waarvan je hoopt dat het nooit meer ophoudt!

Boek-kust-kleinDeze week kreeg ik van een lezeres het mooiste compliment dat je als schrijver mag ontvangen: “Er is niets zo fijn als een boek lezen waarvan je hoopt dat het nooit meer ophoudt!”

Over het eind van het boek: “Wat een schok toen ik bijna aan het einde was en het plots compleet anders afliep dan ik vermoedde. Weliswaar wijst de titel van het boek op een verrassing, maar ik was geheel naïef verdiept in het leven van die bijzondere mens, van wie ik denk dat hij heel erg veel lijkt op mijn lieve verlegen broer, aan wie ik zoveel te danken heb, en waarschijnlijk ook een beetje op mijzelf.”

 

 

 

Kerstmuziek?

Is Tchaikovsky’s Pianoconcert kerstmuziek?

Lief moedertje, ik mis je nog iedere dag. Als er zoiets als een hemel bestaat, ben je daar vast en dan wil je misschien ook wel meeluisteren naar mijn pianoconcert. Het is geen kerstmuziek, de dorpelingen zullen dit onderweg naar de kerk niet zingen. Maar ik heb het met hart en ziel geschreven. Dat wil zeggen, ik heb de muziek genoteerd, maar heb ik haar ook bedacht? Of is er een hogere macht, noem het de liefde, die haar componeert, die mij gebruikt als doorgever? Soms componeer ik op vleu­gels, dan is muziek een openbaring. Misschien is dit pianoconcert in zekere zin dan toch een soort kerstmuziek.

Pianoconcert

Kerstavond

KerstboomKerstavond in ‘De dood van Pyotr Ilyich’

Buiten vroor het, de avond viel, sneeuwvlokken sloegen kliederig uiteen tegen het raam van de coupé. In Rusland was het nu kerstavond. Wegzakkend in een onrustige slaap voelde ik mij ver van huis en moederziel alleen.

Maar in de stationshal wachtte mij een verrassing, want ik werd ont­vangen door twee Russen: Alexander Ziloti, die nog in mijn harmo­nie­klas had gezeten en een voortreffelijke pianist was geworden; en Adolf Brodsky, de violist en redder van mijn onspeelbaar geachte Vioolconcert – hij had het aangedurfd om die ‘stinkende muziek’ haar première te laten beleven. Ik werd verwelkomd als een oude vriend, zij namen mij tussen hen in en brachten mij in een paardenslee door een dikke laag sneeuw naar Brodsky’s huis, waar wij een echte Russische kerstavond vierden bij de kerstboom in de huiskamer. Mijn sombere bui loste op in de warmte en de blijdschap van dit kleine stukje Rusland. Ik geloof dat ik de hele avond heb geglimlacht.

Boekverkoop in TivoliVredenburg

Het Tchaikovsky Symphony Orchestra uit Moskou gaf een all-Tchaikovsky-concert in TivoliVredenburg, en ‘De dood van Pyotr Ilyich’ was erbij:

TivoliVredenburg-3

We hadden een prachtige boekentafel ingericht met hét boek. Achter de tafel mijn lieve vrouw Diet:

TivoliVredenburg-1

Om te zorgen dat mensen ons niet over het hoofd konden zien hadden we een prachtige banier laten maken:

TivoliVredenburg-2