Russische klassieker

‘De dood van Pyotr Ilyich’ is nu ook te koop bij Bol.com. Vandaag verscheen de eerste ‘review’:

Review_Bol

Advertenties

Kapelconcert met Verdi, Tchaikovsky en ‘De dood van Pyotr Ilyich’

Op zaterdag 16 januari 2016 begint om 15.30 uur in de Remonstrantse Kapel aan de ‘s-Gravelandseweg 144 in Hilversum een prachtig concert door  twee prachtige Russinnen: Irina Parfenova (piano) en Viktoria Pankretova (zang). Zij voeren muziek uit van Verdi en Tchaikovsky en ook ik zal acte de présence geven.
Concert_16 januari 2016.jpgHalverwege het programma mag ik een fragment uit ‘De dood van Pyotr Ilyich’ voorlezen over de première van Pique Dame (Schoppenvrouw), waarna de dames de prachtige Liza-aria uit die opera ten gehore zullen brengen.

Kom luisteren en zegt het voort, zodat de Kapel zaterdag uit haar voegen barst!

 

Een volwassen man met kinderlijke neigingen

Bob en ik leken zelf wel kakelende kippen, zo gingen we tekeer onder het Omgekeerde_eierdopeten. Intussen lepelde ik mijn ei leeg, zette de schaal omgekeerd in het eierdopje en schoof het naar Bob.

‘Hier Bob, neem mijn ei maar, ik hoef het niet.’ Volgens de buiten­wereld was ik een volwassen man van bijna vijftig, maar de verleiding om deze grap te maken, kon ik nog steeds niet weerstaan. Bob sloeg met zijn mes de lege dop kapot.

‘Oom!’ riep hij uit, ‘kon je het weer niet laten?’

‘Dacht je dat het een echt ei was?’

‘Wat denk je? Maar nu heb jij geen ei meer. Hier, neem mijn ei maar.’

Hij schoof zijn ongetwijfeld holle ei naar mij toe. Ik verpletterde de eierschaal en sneed een ander onderwerp aan om de aandacht van mijn kinderlijke neigingen af te leiden.

Uit: De dood van Pyotr Ilyich, blz. 418

Een nieuw jaar strekte zich voor mij uit

Langzaam werd ik wakker, of liever: kwam ik bij bewustzijn. Het was al licht en buiten scheen de zon, maar in mijn hoofd heerste een diepe duisternis. Gisteren was het oudjaar, zo veel wist ik nog. Maar verder kon ik mij niets meer herinneren, zo dronken was ik geweest.

Ik besefte dat het nu 1 januari 1889 was – een nieuw jaar strekte zich voor mij uit. Mijn eerste besluit van dit jaar: geen wodka meer (in elk geval niet tijdens het diner). Ik stond op, energiek en vol goede moed, want de komende drie weken had ik gereserveerd voor mijn nieuwe lief­de. Zij was nog ongevormd en liet zich niet horen, ik zag dat ze zich met geloken ogen verborg achter de kerstboom. Maar ik mocht haar uit haar tent lokken, ten dans vragen, verleiden, uitnodigen om de boze buiten­wereld het hoofd te bieden en volop vrouw te worden. De potloden waren geslepen, het muziekpapier lag klaar, mijn notitieboekje was onder handbereik. ‘Doornroosje’ schreef ik op, ‘opus 66’.

doornoosje-4