Notitieboekje in de was

Mijn rode notitieboekje is in de was terechtgekomen. Het heeft tijdenlang in de binnenzak van mijn jas gezeten, samen met een potloodje, om schrijfinvallen onderweg in te noteren.
Ik heb het vooral gebruikt bij het schrijven van het eind van ‘De dood van Pyotr Ilyich’. Nu ligt het op mijn schrijftafel, verfomfaaid (wat een prachtig woord!), vervormd tot de gedaante van een vlinder, de tekst verbleekt of onleesbaar geworden. En zo moet het misschien ook gaan: de gedachten in dit boekje hebben hun definitieve vorm gekregen in de roman, ze zijn niet nodig meer, ze zweven terug naar het universum en maken de lucht schoon en de binnenzak leeg voor een nieuw notitieboekje met nieuwe ideeën voor een nieuwe roman.
Notitieboekje2

Advertenties

Op welk BNN (Bekende-Nederlander-Nachtkastje) ligt ‘De dood van Pyotr Ilyich’?

Welke BN’ers lezen ‘De dood van Pyotr Ilyich’? De roman ligt op het nachtkastje van:

Nachtkastje

 

Edwin Rutten
Maarten ’t Hart
Hans Haffmans
Liza Ferschtman
Hans van den Boom
Maria Milstein
Leo Samama
Lex Bohlmeijer
Jaap van Zweden
Hannes Minnaar
en vele anderen…

 

Recept voor een heerlijke nachtrust:
1) Lees een hoofdstuk uit ‘De dood van Pyotr Ilyich’.
2) Doe het licht uit en ga slapen.

Welterusten!

Manfred: het échte slot

Jaap van Zweden liet het Rotterdams Philharmonisch Orkest de slotminuten van het eerste deel van Tchaikovsky’s Manfredsymfonie nóg een keer spelen aan het eind van de symfonie:

Een lekkere uitsmijter! Daar hield Tchaikovsky toch zo van? Maar wacht maar tot je het échte slot hoort (en let op de uitwerking die deze muziek op je heeft):

 

Feest in ‘de Doelen’

“Het boek ligt thuis. Maar wilt u uw handtekening op het concertprogramma zetten? Dan bewaar ik dat in het boek”, vroeg een lezeres van ‘De dood van Pyotr Ilyich’ mij bij de boekentafel in de Doelen in Rotterdam.

Jaap van Zweden

Jaap van Zweden dirigeerde op 3 en 4 maart De_Doeleneen prachtig concert in de Doelen , met indrukwekkende muziek van onze ‘eigen’ Tristan Keuris en een schitterende uitvoering van Tchaikovsky’s weinig gespeelde, maar fantastische Manfredsymfonie.

40 boeken gesigneerd

Voor mij was het dubbel feest, want de Doelen stelde mij in staat om in de pauze van beide concerten mijn boek te signeren. Veertig concertbezoekers vonden de weg naar de boekentafel! En voor het eerst ontmoette ik een lezeres die het boek al had – gekregen van haar moeder voor haar verjaardag. Of ik mijn handtekening dan maar op het concertprogramma wou zetten?

De Svetlanov-variant

Van Zweden dirigeerde een majestueuze en dynamische Manfred-symfonie, met twee opwindende slotminuten aan het eind van het eerste deel (zie mijn eerdere bericht). Het publiek was zó enthousiast, dat er na dat eerste deel een luid en langdurig applaus klonk. Het leek of de tijden van Tchaikovsky terugkeerden, toen het publiek na elk deel zijn waardering liet blijken.
Maar wie schetste mijn verbazing bij het slot van de symfonie, waarin Tchaikovsky deze twee minuten in gewijzigde vorm herhaalt en laat uitmonden in orgelspel en een ingetogen eindspel van drie minuten dat in stilte oplost. Maar niet bij Jaap van Zweden: met een grote zwaai bladerde hij terug in zijn partituur (hoe deed het orkest dat?) en herhaalde de befaamde twee minuten, maar nu als uitsmijter van de symfonie.

Bloemen en bonbons

SvetlanovDit einde staat bekend als de Svetlanov-variant, bedacht door de Russische dirigent Yevgeny Svetlanov, ooit chef-dirigent van het Residentieorkest. Leo Samama vertelt dat de voorzitter van dat orkest de heer Svetlanov eens, gewapend met bloemen en bonbons, bezocht met het dringende verzoek om de originele Manfred te dirigeren. Onverrichterzake, nog steeds mét bloemen en bonbons, keerde de voorzitter huiswaarts. Ook andere dirigenten kiezen nogal eens voor de Svetlanov-variant.

Effectbejag?

Mogen we iets ten nadele van Jaap van Zweden zeggen, onze nationale trots die het tot dirigent van het New York Philharmonic heeft geschopt? Liever niet natuurlijk, maar ik vind dit een ernstige beschadiging van een kunstwerk, vergelijkbaar met:

  1. De Mattheuspassion eindigt te somber. We plakken er een stukje Weinachtsoratorium aan vast.
  2.  De Nachtwacht is te groot. We zagen er een stuk af.
  3. Shakespeare’s Hamlet is te depressief. We laten hem met Ophelia trouwen en sturen hen op huwelijksreis.

hamlet_always_about_you_to_be_no