Lezers

Lezers over ‘De dood van Pyotr Ilyich’

Natascha (een Russin) leest 'De dood van Pyotr Ilyich'

  • Als iemand mij had verteld dat Rien Schraagen een postuum verschenen boek van Dostoyevsky had vertaald, dan had ik het geloofd. Dit boek is met veel allure geschreven, met een goede spanningsboog en een mooie ontknoping. Ik ben een vriend geworden van de grote componist Tchaikovsky.
  • Mijn complimenten voor je roman ‘De dood van Pyotr IIyich’. Het omslag is zo pakkend, zo goed bedacht; de gelijkenis met jou, de schrijver van dit in romanvorm uitgegeven werk over het leven van Pyotr IIyich Tchaikovsky. Ik heb het met grote interesse gelezen. Het leven van Tchaikovsky, waar ik niets van wist, heb je zo boeiend en helder opgeschreven, waardoor ik een beeld heb gekregen van de tijd, van de waanzin, de eenzaamheid, de onzekerheid; de muziekwereld aan het einde van de 19de eeuw in Rusland. Ik heb zo veel geleerd. Ik lees het boek en het is alsof ik het jou hoor vertellen. Geboeid door de menselijke kant die je hebt beschreven alsof je Tchaikovsky hebt gekend. De cirkel van het leven van Tchaikovsky. Een gedachte: ‘De dood van Pyotr IIyich’ is bijzonder geschikt om er een tv-serie van te maken inclusief echte concerten.
  • Wat een uitmuntend boek! Een debuut met zo’n prettige schrijfstijl, wat een fijne leescadans tot gevolg heeft, verdient echt een ‘rode strik’ of sjerp met rozet.
    Het verhaal raakte mij diep, niet vaak kan ik mij zo inleven in een boek, een persoon, een levensloop. Gaandeweg heb ik veel van zijn muziek geluisterd en nog veel meer waardering voor Tchaikovsky gekregen dan ik al had. Op zulk soort momenten zou ik wel elk instrument van een orkest willen kunnen spelen :). Expres heb ik vooraf niet gegoogeld naar zijn dood, ik wist daar eigenlijk niets van af en de titel hield mij dan ook bezig omdat het hele boek over zijn bloeiende leven ging. Maar na het tragische en aangrijpende einde begrijp ik het natuurlijk heel goed. Wat een vreselijke verwoestende worm is jaloezie.. Met tranen als gevolg.
    Dit is een knap staaltje werk dat Tchaikovsky in een ander licht toont en laat voortleven. Wat was het een heerlijke tijd waarin mensen nog hun gedachtes en emoties vatten in brieven, wat nu allemaal zo vluchtig en vladderig gebeurd via internet. Een waardevolle toevoeging vond ik ook de briefwisseling tussen Tchaikovsky en Rubinstein in het hiernamaals.
    Het boek heeft een heel treffende voorkant, met een passende sfeertekenende kleur. Ook ik ben hem (portret van zijn jonge jaren) gedurende het lezen gaan schetsen met oliekrijt. Nog niet af. Daarnaast heb ik het idee opgevat om wat Russisch te leren. Wat een boek niet allemaal in gang kan zetten.
  • Heel bijzonder verhaal, van de eerste tot de laatste letter.
  • Wat een prachtig boek heb je geschreven! Een dikke pil, maar nergens wordt het saai en de finale is natuurlijk helemaal zinderend spannend!
  • Als ik je boek lees, lees ik ook het gevecht dat je hebt geleverd tussen de woorden. Dan lees je: hier heeft hij die ruimte zo goed mogelijk geprobeerd in te vullen. Je voelt gewoon het gevecht in de woordkeus. Leuk!
  • Ik vind je boek goed. Heel knap in elkaar gezet. Ik heb het nog niet helemaal gelezen, maar wel stukken, en het gaf een heel groot stuk nieuwsgierigheid, ik wou verder. Dat is het leuke van het boek, dat je het niet kan wegleggen en denken: nou, dat was hem, maar je wil erin verder. En ik neem het in de vakantie weer mee, want ik vind het gewoon leuk, want je hoort meer en je leest meer eigenlijk. Ik vind het een heel goed boek.
  • Ben meteen begonnen met lezen en allemachtig Rien, wat een boek! Je weet de lezer echt aan je te binden met je verbeeldende schrijfstijl en ik voel me als lezer echt betrokken bij de hoofdpersoon. Naast dat je zoveel weet over het leven zelf van Tsjaikovski weet je ook nog eens ongelofelijk veel van de tijd waarin hij leefde, over andere componisten, Rusland, de sfeer, etc. Ik lees nu elke dag uit je boek en kan het met moeite wegleggen. Lekker dat het zo’n dikke pil is geworden, kijk uit naar wat er nog in zijn leven staat te gebeuren!
  • Wat een mooi taalgebruik en wat zal je veel van muziek weten om dit zo uitgebreid neer te zetten. Heel gevoelig geschreven en de sfeer is heel goed op te pikken, ik zit er middenin.
  • Het bijzondere voor mij is dat ik vóór Pasen aan Maarten ‘t Hart/Magdalena begonnen was en hierbij ook al zo van zijn ouderwetse taalgebruik genoot, je hoort hem dan praten. Nu lees ik beiden door elkaar en voel het enorme verschil van energie, de ene dag een paar bladzijden uit jouw boek en ‘s avond laat Maarten omdat dit makkelijker leest. Er zijn in jouw boek veel namen die ook weer anders gebruikt worden, dus dit vergt bij de les blijven en af en toe terug lezen. Enfin, ik vind het een heerlijk boek om te lezen en ben benieuwd naar jouw conclusie over de dood van Pyotr Ilyich. Mijn gewoonte om gauw achterin te kijken als het spannend wordt zal ik nu vermijden.
  • Jouw taalgebruik is heel romantisch, gevoelig en sfeervol met de kunst om door het juiste woordgebruik ook de tijd terug te zetten voor de lezer. Daarom vind ik het ook een heerlijk boek om te lezen, je wordt helemaal mee terug in de tijd genomen.
  • Het lezen van jouw boek voelde als een schok. Hier spreekt heel veel liefde uit, gevoel voor sfeer in een soort witte mist. Heel mooi hoe de relatie tussen omgeving/muziek en mensen bijna psychologisch verteld wordt.
  • Je boek leest heerlijk.
  • Ik heb enorm van het boek genoten!  Ik ben erg onder de indruk van het schrijverstalent van Rien. Bij elke passage dacht ik: hoe krijgt hij het zo mooi bedacht?  Ook van het werk dat aan zo’n boek ten grondslag ligt, de gedetailleerde omschrijvingen van zo veel composities, de chronologie van de gebeurtenissen, de gesprekken met de overleden Rubinstein, was ik verrast en onder de indruk. En dan het slot: zinderend van spanning!
  • Het boek is uit!! Ik was aan het eind ontzet over de conclusie, en dat zou dan op feiten terug te halen zijn? Wat is het mooi geschreven. Het hele boek door heeft het me geboeid en heb ik me er erg bij betrokken gevoeld. Blz. 195, zo mooi verwoord: “De maan keek naar binnen en drapeerde haar licht rond onze schouders.”
    Zelfs 2 x gehuild om een weergegeven situatie die je dan zo gevoelig omschrijft. Het kan niet anders of je bent zelf heel gevoelig en muzikaal anders kun je dit niet zo vertellen. Ik ben blij dat ik nu wat meer over deze persoon te weten ben gekomen, een zeer bijzonder mens. Ik zal het boek zeker zo af en toe nog eens openslaan om bepaalde passages weer te lezen. Dank je wel voor dit prachtig geschreven boek, ik zal het missen…..
Advertenties

4 gedachtes over “Lezers

  1. Pingback: VPRO bevordert verkoop | De dood van Pyotr Ilyich

  2. Pingback: Wat een vreselijke verwoestende worm is jaloezie! | De dood van Pyotr Ilyich

  3. Pingback: Boeiend en helder | De dood van Pyotr Ilyich

  4. Pingback: Een prachtig avontuur | De dood van Pyotr Ilyich

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s